W uprawie buraka cukrowego jest niewiele szkodników, które znacząco wpływają na efekt ekonomiczny uprawy. Zdecydowanie największe znaczenie gospodarcza ma szarek komośnik. Jego żerowanie prowadzi często do całkowitego zniszczenia roślin i ich zamierania. Efektem czego jest konieczność przesiewu plantacji, co w wiąże się z bardzo dużymi kosztami. Dlatego też niezbędne jest prowadzenie monitoringu jego obecności oraz wykonanie zabiegu owadobójczego w przypadku zaobserwowania chrząszczy.
Występowanie szarka komośnika
Pierwsze chrząszcze szarka komośnika zaobserwowano w południowym wschodzie kilka lat temu. Od tego czasu zasięg jego występowania znacznie zwiększył się i obecnie obejmuje praktycznie wszystkie regiony uprawy buraka cukrowego. Dlatego też plantatorzy zaraz po wchodach roślin buraka cukrowego powinni rozpocząć monitoring plantacji. Zwalczanie szarka komośnika jest trudne, ponieważ chrząszcz jest dużych rozmiarów oraz posiada hydrofobową warstwę woskową, która utrudnia wnikanie substancji czynnych o działaniu kontaktowym.
Mszyce — zagrożenie pośrednie
W uprawie buraka cukrowego mogą występować również mszyce jednak ich szkodliwość bezpośrednia, jest mała. Dużo większym zagrożeniem dla roślin są przenoszone przez nie wirusy. Spośród chorób wirusowych największe straty w plonie powoduje żółtaczka wirusowa buraka (BYV), a nieco mniejsze- mozaika wirusowa (BMYV). Występujący przebieg pogody sprzyja nalotom mszyc na plantacje. Oznacza to, że w najbliższych latach będzie rosło znaczenie chorób wirusowych. Najczęściej w uprawie buraka cukrowego można zaobserwować mszycę burakową i mszycę brzoskwiniową.
Inne gatunki o mniejszym znaczeniu ekonomicznym
Na częściach nadziemnych buraka cukrowego mogą żerować też inne gatunku szkodników. Występują one najczęściej lokalnie i zagrażają plantacji, jeżeli dojdzie do tzw. zjawiska gradacji, czyli masowego pojawu:
-
Błyszczka jarzynówka
-
Drobnica burakowa
-
Pchełka burakowa
-
Piętnówki
-
Przędziorek chmielowiec
-
Śmietki
Czym zwalczać szkodniki?
Zwalczanie szarka komośnika i innych szkodników żerujących na części nadziemnej można przeprowadzić przy pomocy insektycydów. W walce z tymi agrofagami doskonale sprawdzają się profesjonalne insektycydy, z których pełną ofertą można zapoznać się na stronie https://osadkowski.pl/srodki-ochrony-roslin/insektycydy–c-001119 podczas planowania oprysków. Wybór środków ochrony roślin powinien być dostosowany do eliminowanego agrofaga — umożliwi to osiągnięcie wysokiej skuteczności działania. Oprócz środka owadobójczego warto zastosować Inex-A, który jest adiuwantem polepszającym jakość pokrycia roślin oraz szkodników podczas ich żerowania. Inex-A przyspiesza także wnikanie substancji czynnej do wnętrza roślin, więc jest także przydatny podczas stosowania insektycydów zawierających substancje czynne o działaniu systemicznym np. acetampiryd.
Szkodniki glebowe
Jest to grupa szkodników, których larwy uszkadzają rośliny buraka cukrowego:
-
pędraki – larwy chrząszczy chrabąszczowatych i rutelowatych
-
rolnice — gąsienice motyli
-
drutowce — larwy chrząszczy sprężykowatych
Zwalczanie szkodników glebowych jest trudne ze względu na miejsce ich żerowania oraz ograniczone możliwości stosowania środków ochrony roślin. W ich eliminacji kluczową rolę odgrywają zabiegi agrotechniczne — uprawa roli oraz prawidłowe następstwo poszczególnych gatunków roślin uprawnych.
Strategia ochrony plantacji
Ochrona tej uprawy wymaga przede wszystkim stałej lustracji pól pod kątem niszczycielskich chrząszczy, które potrafią wygenerować potężne straty finansowe i zrujnować cały wysiew. Równie istotne pozostaje ograniczanie populacji owadów ssących będących wektorami groźnych infekcji, a także dbałość o właściwy płodozmian skierowany przeciwko formom podziemnym. Sukces w utrzymaniu rentowności opiera się więc na zintegrowanych działaniach oraz precyzyjnie dobranych preparatach chemicznych o wysokiej skuteczności wnikania w tkanki i powłoki ciał agrofagów.
